|
Największym miastem, a zarazem stolicą Bułgarii jest Sofia. Słowo to w języku greckim oznacza mądrość. Miasto położone jest w zachodniej części Bułgarii, w śródgórskiej kotlinie. Sofia usytuowana jest u stóp masywu Witoszy, nad brzegiem rzeki Bojańskiej. Malownicza kotlina Sofijska, w której kryje się stolica Bułgarii jest urokliwym miejscem. Mieszka tu 1,27 mln mieszkańców, a cała aglomeracja miejska liczy sobie 1,38 mln osób.

Sofia: Sobór Aleksandra Newskiego (@ plamenstoev)
W I w. p.n.e. Rzymianie na miejscu dzisiejszej Sofii założyli pierwszą osadę. Była to osada tracka, która przyjęła nazwę Serdika, od nazwy plemienia – Serdów. Około roku 500 p.n.e. w regionie tym osiedliło się inne plemię – Odryzów, które miało nawet swego króla. W IV w. p.n.e. miasto przeszło na krótki czas w ręce Filipa Macedońskiego, a później Aleksandra Wielkiego, jego syna. W 29 roku n.e. miasto zostało podbite przez Rzymian, którzy zmienili jego nazwę na Ulipa Serdica. Od tego czasu stało się municypium, czyli centrem administracji lokalnej za czasów panowania cesarza Trojana, które przypadły na lata 98-117 n.e. Pierwsze wzmianki w odnalezionych pismach z 100 r. n.e. o Serdice pojawiają się u Ptolemeusza. W miarę budowania nowych budowli, domów, wież, murów oblężniczych, łaźni publicznych powiększało się miasto, rosła też jego liczba mieszkańców. W tamtym okresie prawdopodobnie został wybudowany wielki amfiteatr Buleterion. W czasie kiedy cesarz Dioklecjan podzielił całą Dację na dwie części, tj. Dację Ripensis (leżącą nad brzegami Dunaju) i Dację Śródziemnomorską, Serdica została stolicą tej drugiej. Przez kolejne 150 lat postępował rozwój miasta, a sam cesarz Konstantyn Wielki nazwał niegdyś Serdicę swoim Rzymem. Niestety, w wyniku działalności Hunów w roku 447 miasto zostało niemalże doszczętnie zniszczone. Odbudował je dopiero Justynian, który zmienił jego nazwę na Triadicę.
|